در دنياي امروز و با سمت و سويي كه در حال پيش رفتن است ، هر لحظه حريم خصوصي اشخاص كمتر ميشود .

اما حق تنها بودن بايد به رسميت شناخته شود !

آقا يا خانم محترم ، مني كه در مسنجر اينويزيبل هستم كاملاً متوجه هستم كه شما اينويزيبل تركر داري و ميبيني كه من آنلاين هستم ، اما در اين اينويزيبل بودن نكته هايي هست براي آنان كه مي انديشند !

بزرگي ميگفت :

Lately I've been hard to reach , I've been too long on my own , Everybody has their private world , Where they can be alone...

يكي از حضار : خز شده آقا ، حداقل از جي تاك بگو !

گاهي بعضي از اتفاقات ، عليرغم طبيعي بودن ، آنچنان يكباره رخ ميدهند كه شوكه ميشوي . گذر زمان و مسن تر شدن يكي از همين اتفاقات است . چند روز پيش نكته اي مثل يك جرقه به ذهنم رسيد :

" هي پسر ، تا كمتر از دو ماه ديگه 21 ساله ميشي !"

خوب ، راستش كمي آزاردهنده است . ياد بچگي هايت مي افتي ، يلخي ها و آزاد و رها بودنش كه هميشه سعي داشتي تا جايي كه ميشود ادامه اش بدهي .كم كم بايد آماده شوي كه مسئوليت هاي بيشتري را قبول كني ، راه زندگي آينده و چگونگي آن دقيقاً از همين جاها ميگذرد . قسمت بدتر ماجرا آن است كه ياد آرزوهايي مي افتي كه براي 21 سالگي‌ات داشتي و از اينكه مي‌بيني هنوز هيچ پخي نشده اي دلسرد ميشوي .

فكر ميكنم 21 سالگي از آن بزنگاه هاي زندگي است . از همان ها كه تكليفت را با خودت روشن ميكني . تعارف كه نداري . ولي حقيقت ماجرا اين است كه اين روبرويي يكباره با واقعيت ، اندكي بيقرارت ميكند .

******

از اين ها كه بگذريم ، روزهايم با تفاوت ميگذرد . اين روزهايم شبيه آن پسر جواني است كه در ميان سرما يقه كتش را بالا داده و با دستاني كه از فرط سرما به جيب هايش پناه برده اند ، آهسته در پياده رو قدم ميزند .

بازگشتم ، چون هدفم از نبودن حاصل شد . تجربه جديد ميگويد : زندگي آنقدر كه به نظر مي آيد هم سخت نيست .

در فاصله رفتن و آمدنم ، با آدم هاي جديدي آشنا شده ام . دنيايي جديد .

شايد لازم بود براي شناخت اين دنياي جديد زمان بيشتري صرف كنم . ولي همين الان هم براي وارد شدن دير است ، وارد شدم ...

پي نوشت :

عیسی سحرخیز، منصور اسانلو، حشمت الله طبرزدی، احمد زیدآبادی، مسعود باستانی ، مجيد توكلي ، كوهيار گودرزي ، كيوان  صميمي ، ...

نام ها را ميبينيد ؟

ماه هاست كه ستاره ها در اوين مي درخشند ، در رجايي شهر ، در...

به گمانم اگر شب ها به آسمان ندان ها نگاه كنيم ، سياهي را نميبينيم ، آسمان آنجا سخت روشن است ، ستاره ها چشمك ميزنند .

فكرش را بكن ، اينها مشتي نمونه خروارند ، خوب هاي اين روزها را در يكجا ميتوان يافت ، سرمايه ها ، نخبه ها ...

تصور كن سحرخيز و زيدآبادي و طبرزدي در ميان جمعي حضور داشته باشند . چه لذت بخش است حضور در آن جمع .

بنشيني تا مجيد توكلي قصه ي پر غصه ي ياران دبستاني اش را بازگو كند .

كيفور ميشوي از سخنانشان...

اما محرومند ، از نعمت ديدار همديگر هم محرومند . اين يك در اعتصاب غذا ، ديگري در روزه ي سياسي ، سومي در انفرادي ، آن ديگري اعتصاب غذاي خشك كرده .....

پي نوشت :

- اللهم فك كل اسير ...

- برگي كه نامش را فراموش كرده ام ميگويد :

" تمام اتفاقات بزرگ تاريخي ، پيش از وقوعشان ، ناممكن و پس از وقوعشان غيرقابل اجتناب جلوه ميكننيد ..."

لازم بود كه يه همچين چيزي رو تجربه كنم . بهش نياز داشتم .

به زودي يه پست پر و پيمون خواهم داشت . اول بايد رفع خستگي كنم و به وب هاي دوستان سر بزنم .

پي نوشت :

اي بي خبر ز لذت چُرت مدام ما .... !

ولي انگيزه نيست ، هر كسي بايد براي شروع كردن و ادامه دادن انگيزه داشته باشه .

اين روزها با نگفتن ها راحت ترم .

قبلاً آدم كم حرفي نبودم . اما حالا ترجيح ميدم  كه بيشتر نظاره گر و شنونده باشم تا گوينده .

دنياي راحت تر و بهتريه !

پي نوشت : 5-6 روز بسيار پرماجرا رو پشت سر گذاشتم . در نزديك به 40 ساعت گذشته 2-3 ساعت خوابيدم .نياز به استراحت دارم .